ÇOCUK ENDOKRİNOLOJİSİ VE DİYABET DERNEĞİ

Milli Pediatri’ de Üçüncülük Ödülü


52. Milli Pediatri Kongresinde üyelerimizden Karaelmas Üniversitesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Fatma Demirel ve arkadaşlarının yaptıkları çalışma en iyi sözel bildiri dalında üçüncülük ödülü almıştır. Hocamızı tebrik ederiz.

 

 

 

 

 

ÖDÜL ALAN ÇALIŞMA

TÜRK ÇOCUKLARINDA GHRELİN Leu72Met GEN POLİMORFİZMİNİN OBEZİTE İLE İLİŞKİSİ

Sibel Karkaç, Fatma Demirel, Ahmet Dursun, Görkem Mungan,

İ. Etem Pişkin, Bahri Ermiş

Ghrelin ağırlıklı olarak mide tarafından sentezlenen, hipofizde büyüme hormonu salgılatıcı reseptörlerinin doğal bir ligandıdır. Plazma seviyesi açlık durumunda yükselir ve yemek sonrası düşer. Hipotalamik düzeyde iştahın düzenlenmesinde de rol oynamaktadır. Ghrelin geni obezite, metabolik sendrom ve tip 2 diyabet için kabul edilebilir bir aday gendir. Ghrelin genindeki Leu72Met polimorfizminin erken gelişen obezite ve insülin direnci ile ilgili olabileceğini düşündüren çalışmalar bulunmaktadır. Ancak ülkemizde ghrelin geninde Leu72Met polimorfizminin çocukluk çağı obezitesi ile ilişkisi henüz araştırılmış bir konu değildir.

Bu çalışmanın amacı, obez Türk çocuklarında ghrelin geninde Leu72Met polimorfizminin kan ghrelin düzeyleri ve obezite ile ilişkisinin araştırılmasıdır.

Gereç ve yöntem: Çalışmamızda yaşları 5-15 arasında değişen 89 obez (47 kız, 42 erkek) ve 96 normal kilolu çocuk (40 kız, 56 erkek) yer aldı. Obez ve kontrol grubu olguların yaş ortalaması sırasıyla 10,8±2,5 yıl ve 10,1±2,5 yıl idi. Tüm olguların boy kilo, bel çevresi ölçümleri yapıldı, vücut kitle indeksleri hesaplandı. Açlık kan şekeri, insülin, serum lipid düzeyleri ve plazma ghrelin düzeyi bakıldı. Ghrelin gen polimorfizmi Karaelmas Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Tıbbi Genetik laboratuarında çalışıldı.

BULGULAR: Obez çocuklarda kan şekeri, insülin, trigliserit, LDL kolesterol düzeyleri kontrollerden anlamlı yüksek, ghrelin ve HDL kolesterol düzeyi anlamlı düşük bulundu (p<0.05).

Ghrelin gen Leu72Met polimorfizmi açısından gruplar arası karşılaştırmada AA ve AC polimorfizmini taşıma sıklığı her iki grupta benzer bulundu. Allel sıklığı açısından da gruplar arasında fark saptanmadı (p>0.05). Obez olgularda AA ve AC polimorfizmi taşıyanlar karşılaştırıldığında antropometrik ölçümler ve laboratuar verileri açısından fark olmadığı gözlendi (p>0.05). Çalışmamızın sonuçları ghrelin gen Leu72Met polimorfizminin Türk çocuklarında obezite ile ilişkisini olmadığını düşündürmektedir.